Fontaine, το ουρητήριο που άλλαξε τον κόσμο της τέχνης

αναρτήθηκε σε: Αξιοθέατα, Μουσεία, Παρίσι | 0

Το 1917, ο Marcel Duchamp παρουσιάζει ένα έργο τέχνης που έμελλε να στιγματήσει αιώνια την ιστορία της τέχνης.

 

Society of Independent Artists

 
To 1916 ιδρύεται στη Νέα Υόρκη ο Σύλλογος Ανεξάρτητων Καλλιτεχνων (Society of Independent Artists) με σκοπό την οργάνωση εκθέσεων έργων τέχνης.
 
Όπως ορίζεται στο καταστατικό, η έκθεση των Ανεξάρτητων Καλλιτεχνών της Νέας Υόρκης διαφέρει απο τις συμβατικές εκθέσεις στο γεγονός ότι αυτοπροβάλλεται ως άνοικτη προς όλους τους καλλιτέχνες ανά τον κόσμο, χωρίς βραβεία ή κριτικές επιτροπές.
 
Ο κάθε καλλιτέχνης μπορούσε να εκθέσει τα έργα του έναντι μιας συνδρομής 6 δολλαρίων.
 


Fontaine

 

Το 1917, ο Marcel Duchamp παρουσιάζει στην επιτροπή επιλογής των έργων της ετήσιας έκθεσης των Ανεξάρτητων Καλλιτεχνών της Νέας Υόρκης ένα έργο τέχνης που έμελλε να στιγματήσει αιώνια της ιστορία της τέχνης.
 
O τίτλος του έργου είναι «Fontaine» (Συντριβάνι) και αυτό αποτελείται απο ένα πορσελάνινο ουρητήριο τοποθετημένο οριζόντια σε μια επιφανεία, υπογεγραμμένο απο τον ίδιο με το ψευδόνυμο Richard Mutt (R.MUTT).
 
Το αντικείμενο προκαλέι σφοδρές αντιδράσεις και τελικά αποφασίζεται να μην εκτεθεί.
 
Όμως, ο θόρυβος και οι αντιδράσεις που δημιουργούνται γύρω απο το συγκεκριμένο έργο είναι μυθικές.
 
Το ουρητήριο μετατράπεται σε θρύλο και εκτιθεται λίγους μήνες αργότερα στην φημισμένη γκαλερί του Alfred Stieglitz στη Νέα Υόρκη.
Marcel Duchamp - Fontaine

 

Τι ήθελε να πει ο ποιητής;

 
Το συγκεκριμένο ερώτημα απασχολεί την καλλιτεχνική κοινότητα εδώ και δεκαετίες. Οι ερμηνείες αυτου του έργου είναι δεκάδες. Πολλοι το μεταφράζουν ως μια απλή πρόκληση απο ένα καλλιτέχνη που λάτρευε να προκαλεί, άλλοι ως μια κριτική ματιά στον κόσμο της τέχνης, άλλοι -ανάμεσα τους και ο ίδιος ο Duchamp- ως μια νεα μορφή τεχνης, ready-made art.

 

Που θα το δω ;

 
Το αυθεντικό ουρητήριο έχει χαθεί υπο αδιευκρίνιστες συνθήκες.
 
Παρα τάυτα, το 1964 κατόπιν αιτήσεως ενός γνωστού Ιταλού συλλέκτη, ο Duchamp θα επιτρέψει της αναπαραγωγή 8 αντίτυπων του πρωτότυπου έργου του, τα οποία και θα υπογράψει με το ίδιο ψευδόνυμο.
 
Το 1986, το ίδρυμα Πομπιντού (Centre Pompidou) θα προβεί στην αγόρα ενός αντίτυπου έναντι 232.000€
 
Το αντίτυπο με τίτλο « Rrose, no 3 » εκτίθεται μέχρις τις μέρες μας στο ίδρυμα Πομπιντου και η αξία του αποτιμάται στα 3 εκατομ. €.
 

Αφήστε μια απάντηση